Doublethinking เกี่ยวกับทิเบต

บางครั้งผมสงสัยว่าผู้ปกครองของจีนครอบครองทิเบตได้อ่านจอร์จเวลล์ของปี 1984 เป็นเผด็จการใด ๆ ที่ดีควร ถ้าเป็นเช่นนั้นพวกเขาต้องการจะคุ้นเคยกับแนวคิดของ " doublethink "ซึ่งเป็น" โฮลดิ้งสองความเชื่อที่ขัดแย้งในใจของคนพร้อมกันและยอมรับทั้งของพวกเขา ที่จะปฏิเสธ ... การดำรงอยู่ของความเป็นจริงวัตถุประสงค์. "แน่นอนในปี 1950, โมหะจีนที่บุก doublethought ทิเบตโดยเชื่อว่าพวกเขา" อย่างสงบปลดปล่อย "ขอบคุณทิเบตจากจักรวรรดินิยมต่างประเทศพร้อมกันในขณะดำเนินการรณรงค์ทางทหารเพื่อสู้กองทัพทิเบต จัดหากำลังการประกอบอาชีพและจากนั้นการสู้รบแบบกองโจรเคลื่อนไหวการแพร่กระจายความต้านทาน

แต่ได้รับเท่าใดจีนมีการเปลี่ยนแปลงตั้งแต่ปี Mao ประเทศจีนจะยังคง doublethink เกี่ยวกับทิเบต? คำตอบ - unsurprising กับคนคุ้นเคยกับวิธีการถอยหลังเข้าคลองกฎของจีนในทิเบตเป็น - คือ "ใช่"

ตัวอย่างของ doublethink ที่จะทำให้บราเดอร์ขนาดใหญ่และประธานเหมาภูมิใจเป็นวิธีการปกครองของจีนครอบครองทิเบตเรียกร้องที่จะ "ป้องกัน" ของวัฒนธรรมธิเบตและศาสนาพร้อมกันในขณะขับเคี่ยวต่อสู้หลายง่ามกับศาสนาทิเบต (ซึ่งจีนเห็นว่า เป็นภัยคุกคามอย่างต่อเนื่องเพราะมันตอกย้ำเอกลักษณ์ประจำชาติชาวทิเบต 'ที่แยกต่างหาก) พิจารณาความแตกต่างระหว่างสองความคืบหน้าล่​​าสุด:

FIRST ข้าราชการในจีนครอบครองทิเบตเมื่อเร็ว ๆ นี้ออก กฎระเบียบใหม่ทางศาสนา ที่กำหนด "ทุกสิ่งประดิษฐ์ทางศาสนาในสถานที่ประกอบพิธีกรรมในทิเบตเป็นรัฐจีน." ด้านบนของทุกการใช้ความรุนแรงปราบปรามและรัฐบาลจีนได้กระทำเกี่ยวกับคนทิเบต จะเพิ่มดูถูกสูงสุดโดยอ้างว่าเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของพวกเขาออกมาจากใต้พวกเขา แต่นอกเหนือจากความกล้าอัปยศคำสั่งนี้กล่าวมากเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่รัฐบาลจีนเห็นตัวเองมีกับธิเ​​บตวัฒนธรรม รัฐบาลจีนต้องการเป็นเจ้าของและจึงควบคุมพุทธศาสนาในทิเบต มันต้องการที่จะนำอารยธรรมทางจิตวิญญาณที่พัฒนากว่าหลายศตวรรษและที่ถือเป็นส่วนหนึ่งของอัตลักษณ์ของชาติทิเบตและ "เชื่อง" มัน

ทิเบตของจีนปกครองไม่สามารถยอมรับว่าเจ้าของที่แท้จริงของวัฒนธรรมทิเบตเป็นคนทิเบตไม่ที่รัฐบาลเดียวกันมากว่าเป็นความผิดของ การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ กับคนทิเบต ก็เป็นถ้าโม่งบุกเข้าไปในบ้านของคุณชนะและฆ่าครอบครัวของคุณบุกบาง heirlooms ครอบครัวของคุณและประกาศว่าตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปโม่งจะเป็นเจ้าของและผู้พิทักษ์แห่งดินแดนที่เหลือของคุณ (ซึ่งหลังจากทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งของโม่งของ มรดกทางวัฒนธรรมอันรุ่งโรจน์) ตอนนี้คิดโม่งไร้ยางอายรักษาหน้าตรง ... จริงคุณไม่ได้ที่จะจินตนาการ: จีนอย่างเป็นทางการของหน่วยงานอย่างเป็นประโยชน์ Xinhua News อธิบาย ว่า "ระเบียบที่แก้ไขชี้แจงบทบาทของรัฐบาลในการกำกับดูแลการบริหารจัดการและการคุ้มครองมรดกทางวัฒนธรรม" ในทิเบต

นาปรังเจ้าหน้าที่ในจีนครอบครองทิเบตได้รับในอาละวาดแปลกกับพุทธศาสนาในทิเบตและการใช้จริงชุดเดียวกับกฎระเบียบดังกล่าวข้างต้นเป็นพื้นฐานสำหรับการสั่งซื้ออาวุธตำรวจประชาชนจะรื้อถอนรูปปั้นขนาดใหญ่ของคุรุ Rinpoche ที่ Samye, ทิเบตของ วัดที่เก่าแก่ที่สุดในตอนกลางของเดือนศักดิ์สิทธิ์ของ Saka Dawa ตามที่ ศูนย์ทิเบตเพื่อสิทธิมนุษยชนและประชาธิปไตย :

เพื่อที่จะปกปิดข้อมูลจากการรั่วไหลออกนอก, PAP จีนตามระงับได้อย่างรวดเร็วสาวก, แสวงบุญและนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศจากการเยี่ยมชมอาราม Samye เครือข่ายใหญ่ของ PAP จีนถูกนำไปใช้ในบริเวณวัด ไม่กี่สาวกชาวทิเบตในท้องถิ่นหลังจากที่ตั้งคำถามพระสงฆ์ของวัดเกี่ยวกับการรื้อถอนไม่กล้าที่จะเปิดเผยข้อมูลใด ๆ เกี่ยวกับการถามเจ้าหน้าที่วัดบอกสาวกที่รูปปั้นถูกทำลายเพราะโครงสร้างทางศาสนาใหม่ไม่สามารถสร้างขึ้นโดยปราศจากความยินยอมอย่างเป็นทางการ หนึ่งในประเทศทิเบตบอก TCHRD ว่า "ชาวทิเบตใน Lhoka โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน Dranang มณฑลไม่กล้าที่จะท้าทายเจ้าหน้าที่เปิดเผย แต่ในส่วนลึกของหัวใจของพวกเขาคนกลัวและกังวลว่าการรื้อถอนรูปปั้น Guru Rinpoche และการขนส่งของเศษหินหรืออิฐที่แบกความคล้ายคลึงกับ ยุคมืดของการปฏิวัติทางวัฒนธรรม. "

ข้อ 13 ของกฎระเบียบใหม่ระบุว่าได้รับอนุญาตอย่างเป็นทางการจะต้องได้รับการสร้าง "โครงสร้างศาสนาเช่นรูปปั้นทางศาสนาแบบเปิดโล่ง, เจดีย์หรือมณี Lhakhang [อธิษฐาน (ล้อ) Temple]." ที่ไหนรับอนุญาตของรัฐไม่ได้ให้บทความ, 48 ระบุว่า "รัฐบาลของประชาชน ... คำสั่งซื้อชดเชยการระงับการก่อสร้างและรื้อถอนทำลาย." ดังนั้นรัฐบาลจีนได้ให้ตัวเองมีอำนาจยับยั้งมากกว่ากิจกรรมทางศาสนาชาวทิเบต 'และอำนาจในการรื้อถอนพระวิหารหรือระเบียบมันไม่ได้โดยเฉพาะอนุมัติ

ขณะที่รัฐบาลจีนบังคับให้เจ้าอาวาสที่เคารพของขนาดใหญ่วัดพุทธทิเบตที่จะก้าวลงหลังจากที่เจ้าอาวาสปฏิเสธที่จะบอกเลิกดาไลลามะ, หัวจิตวิญญาณของพุทธศาสนาในทิเบต อย่างเป็นทางการที่ประเทศกรมการศาสนา ได้รับการยืนยัน ว่า "จากมุมมองของรัฐบาลที่วัดจำนวนมากจะต้องได้รับการประเมินผลและนำเข้ามาในการปฏิบัติตาม" กับแคมเปญ "รักชาติการศึกษา" มุ่งเป้าไปที่ริปออกหัวใจจิตวิญญาณของพุทธศาสนาในทิเบต

และเกรงว่าเราคิดว่านี่เป็นเพียงเกี่ยวกับดาไลลามะที่เราควรจำไว้ว่า Zhang Qingli, ฮาร์ดสายพรรคคอมมิวนิสต์เลขานุการในทิเบต ประกาศ ว่า "คณะบุคคลที่เป็นศูนย์กลางพระพุทธรูปจริงสำหรับชาวทิเบต" ระบุดูหมิ่นทั้งหมดของเขาสำหรับ ศาสนาทิเบต ภายใต้การปกครองของสหายของจาง, ทางการจีนในลาซาห้ามคนงานของรัฐบาลมาจากการเยี่ยมชมวัด (ไม่เพียง แต่สมาชิกพรรคทุกคนที่มีตำแหน่งงานที่หน่วยงานของรัฐและอย่าลืมภาครัฐมากขึ้นในทิเบตกว่าในล้อฟรีเซี่ยงไฮ้) ระบอบการปกครองของจีนยัง ขู่ เด็กนักเรียนชาวทิเบตที่มีการขับไล่สำหรับการเข้าร่วมในกิจกรรมทางศาสนาในช่วงเดือนศักดิ์สิทธิ์ Saka Dawa (ละเมิดโดยตรงแม้แต่กฎหมายของตัวเองของจีนเมื่อเสรีภาพทางศาสนา)

ในฐานะที่เป็น Orwell เขียนไว้ว่า "สงครามคือสันติภาพเสรีภาพคือทาส". และเขาอาจจะเพิ่ม "อาชีพเป็นปลดปล่อยโจมตีใช้ในการปกป้อง."

การไร้ความสามารถเจ้าหน้าที่จีน 'ที่จะนำศาสนาทิเบตภายใต้การควบคุมของพวกเขาทำให้พวกเขารู้สึกว่าถูกคุกคามดังนั้นพวกเขาจึง doublethink ตัวเองลงในยุ่งเหยิง - พวกเขาปกป้อง, ทน, ทำให้เชื่องหรือการโจมตี? แต่ถ้าเป็นตัวตนของชาวทิเบตและศาสนารอดชีวิตบุกรุกอาชีพการปฏิวัติทางวัฒนธรรมและการปราบปรามอย่างเป็นระบบดังนั้นทำไมเราควรจะคิดว่าประเทศจีนสามารถประสบความสำเร็จในการควบคุมจิตวิญญาณชาวทิเบตในขณะนี้? แม้จะมีสิ่งที่เรียกร้องและแคมเปญที่รัฐบาลจีนพยายามต่อไป, เอกลักษณ์ทิเบตศาสนาและประเทศชาติจะทนรอการยืนยันตัวเองในวันที่ถือจีนมากกว่าทิเบตเริ่มที่จะแตก (เป็นอาณาจักรอย่างหลีกเลี่ยงไม่ทำ)